غزل

بر من آن ضربه ی آرام ولی کاری را///////////// عشق زد عشق که آورد سبکباری را


	شاید که عشق ... شاید که عشق ... هر شعر عاشقانه ، غزل واره ای ست که... . در جستجوی دختر آواره ای ست که .... از کوچه های کودکی اش تا همین هنوز دنبال خواب ، در تن گهواره ای ست که .... بن بست ها دوباره به او راه بسته اند اما هنوز در طلب چاره ای ست که .... گم کرده است نیمه ی خود را و سالهاست هی فکر می کند که من .... آن پاره ای ست که ... این کیفر کدام گناه نکرده بود شاید که عشق ، عشق تو کفاره ای ست که ... * * * آتش فشان گرفته دلم ، شعر ، آی شعر سر باز کرده ، سر زده فواره اي ست كه .... بهمن ۸۵ ادامه مطلب \|+\| نوشته شده توسط رضا وعیدی در 85/11/28 \|