غزل

X

غزل

بر من آن ضربه ی آرام ولی کاری را///////////// عشق زد عشق که آورد سبکباری را


	حالا تمام ثانیه ها ... ایـــن روزها تــمام حـواسـم بـه زنـدگیـست ترجـیـح مـی دهــم نفسی زنـــدگــی کـــنم ترجـیـح می دهــم شـده حتـی به زور وهـم با هــر بـهانه ای ٬ هوسی ... زنــدگـی کــنم حتی اگـر ... اگـر بشــود پشــت پلــک هـات در پشــت میــله ی قفسی زنــدگــی کنـم ـ ـ زیباست ! ـ اینکه قید مرا ... نه نمی شــود من بی تو ... بی تو با چه کسی زندگی کنم شـیریـن من حقــیقـت من تلخ ـ تلخ نیســت رفتـی کــه بـا خـیال گسی زنــدگـــی کــــنم بعد از تو هیــچ کس ... به خــدا مثل تو نشـد بعــد از تو نه ... نـشد نفسی زنــدگــی کــنم کـی کـوک می شوی دل من کـوک شد بـزن تا پــرده ـ پــرده تا نــت سـی زنــدگــی کــنم ***** حــالا تــمـــام ثــانیـــه هـــا ... آرزو شـــدنـــد شــایــد دوبـــاره تـــو بــرسی زنــدگـــی کنم آبان ۸۷** \|+\| نوشته شده توسط رضا وعیدی در 87/09/02 \|


	دن کیشوت شوک ـ شوک تمام هستی مردی که ایســتاد ریتــمیک قلب سلـــسله دردی که ایســتاد ساده ، سپید ، مرد که با یک مـــلافه رفــت شب گریه بود، آمد و صبحی کـــــلافه رفــت نبضش به نبض هم قفسانش ، نخورده بود خود را اراده کرد و همان لحظه ،.. مرده بو د دکتر هنــــوز خـــــیره به چشـمی که زل زده یک چشم تیره ـ تــــیره به چشمی که زل زده در آی سی یو شـــکوفه ی پزمــــرده مـی زند قلبـــــی که مــرده ، قلب خدا مـرده مـــی زند مـن یــخ زده ، تـو یــخ زده ، تابــوت ، یــخ زده دنـــیا چـــهار گـــوشــه ی تابـــــوت ، یـــخ زده تاریـــخ خـط به خــط به دروغــی که لــق شده عـــریانــیش ، ورق بـــه ورق زر ورق شــــــــده فــــــردای پنــــج شــنبه خدا گـــریه مــــی کند هــر پـــنج شــنبه ، قبــر به ما گـــریه مـی کند حـتی بـرای خــود که خدا نیــست ، همچــنین حتـی بـرای ما که خدا ، چیـــست ، همچــنین شوک ـ شوک دوباره هارمونی زندگیت ، کو ؟ خوشبــختی به قــول خـــودت ، در پـیت کو ؟ ***** بــیرون به جــای بــوی گــلاب ، عـطر و ادکلن هــی گریـه ـ گریـه آی ... نمیری کالـن ـ کالـن نــــوشـــابــه هــای بــاز شــده بــا تــعارفــات حـق دارد اینـکه کـپ بکـند ، جـر خــورد اوزن در بــــل بــشــوی کــوچــه بــازار مــــی خزد حــالا دلار ، یــن ، و کوپن ، کشته های بــن این جــامعه نمی شود اصـــلاح ، تا قـیام ... حتــی اگر بــیاید از آن ســو میــتی کومــون جمــعه رســید وای کجایی تو دن کیـــشوت من دن ، تو دن ، و ما همگی دن که هر چه دن کیش ـ مات شدیم در زمان آن فعل مستقبل به حال نیامد بی حال تر از همیشه به قیلوله ای ... ندبه شدیم شوک ـشوک شکر خدا واجب بود و نبودمان پای خودش به هر چه میلنگد به هر چه می زند لنگر خودت را بیا جمع کن من با ارتباط ها کاری ندارم اصلا بیا به تاریخ ... پشت به تاریخ ... هر چه راست ... دشمن خدا.... هر طور بنگری بپا سر سر ع میرود این هزیان ... هزیان ما بعد تاریخ... قبل از مرگ ... فعلا تعجبم . ــــــــــــــــــــ علامتش دراز به دراز .... تنها به یک اشاره ی کوچک ، به هر چه هست تنها به یک اشاره ی کوچک ، به هر چه نیست ایـــن زندگــی به درد دل مــن نخــورد ، خـورد ؟ ایــــن قــرص هــم که درد ســرم را نبـرد ، برد ؟ مـن یک رقم ، ... رگـــم قلیان رگــی که نیست بـا یـک اشــاره بـا جـــریــان رگــی کــه نیــست اصــلا تــپانــچه ای کــه بــه مــن تیر مــی کشد یک لحظه راســت ، یا که چــپم ، تیر می کشد دیگــــر تــــمـام فلــــســــفه هـــا گیــــج میــــرود حـــتی امــــید مــــن بــــه خــــــــدا گیــج مــیرود** * دکــــتر نشـــسته خیـــره به چشـمی که زل زده یــک چشم خــیره ـ خـیره به چشمی که زل زده مـــــن یــــخ زده ، خــیــــال تو در خـــــاک یخ زده یــــک عاشــــق شکــــسته و غــــمناک ، یخ زده . زمستان ۸۶ \|+\| نوشته شده توسط رضا وعیدی در 86/11/28 \|


	آه مریخ سرمان را به کلاهی دادیم به تنمان نیارزید و سرما تا استخوان رفت آن بالا سر باغ بوی سیب زدند و این سر دل به دل پشت مان میسوزد آه ، .... چه داغی است عشق پدرش هم سوخت و ما به خیرات رفتیم آن بالا خبری نبود خالی می دادند پـــوچ خـوردیــم از درون هم هــیچ ......... * بهشت جهـنـم تـــــازه زمـیـن تف مان نکند !!!!! جای شکرش باقی .... آ ه ... مـریـخ ....!! ایـن شـــر آ ن بشـــر نیست فــــردا قیا متی است زندگی بــود و نـبودمـان بـه کـنـار ....... انداختیم پشت گوشمان تنهایی رویید و سرمان بی کلاه ماند.! اولمز http://ulmaz.blogfa.com ۹/۷/۸۶ \|+\| نوشته شده توسط رضا وعیدی در 86/07/10 \|


	تورپاق.... ...سن گلمه ییر سن و دونیا قوب قورو قایا قـــوب قــــورو داش یاغیش دوعاسینی اوخویار کن سن ... سن... باغیریریق قیریریق هر نه دن بیر سووورما تورپاق اولوروق یـــوخ اولــوروق یـــورولـــــوروق ... سن گلمه ییر سن و سئوگی قـــورویــان بیر گول ..... تاریخ بویو تقویم آراسیندا \|+\| نوشته شده توسط رضا وعیدی در 86/06/27 \|


	من که دیوانه نیستم....... زندگی تور چند روزه که نیست، بگذری، از خودت مرا بکــــنی با خودت هی قدم ـ قدم تا مرگ...،قید هر چه غمست را بزنی بروی چند روزخوش باشی ، تا ابد بی خــــیال ، هر چه که بود بی خیال من و خودت ، یعنی ، بیخیال خودت ، خودت که منی زندگی را دوباره برگـــردی ، به تب بیست و چند سـالگـی ات باز از پشـت پنجـره چون مــاه ، جــذر و مـد مرا به هم بزنی دستپـاچه ترین نگــاهت را ، به من عاشــقـت حواله کــــــنی کپ کنم ، حظ کنی ، یخم بزند ، زیر و رویم کنی به هر سخنی قادری،خط به خط به هر دو جهان،خط دهی،هر چه خط به خط خودت می توانی هـدایتـش بکـنی ، به جــــلوتر ، به یک فرا فکــــنی ...تو اراده کـنی ، و او بـشود ، عاشـق سـینه چــاک هر روزت هر چه نا ممکن است،صد در صد،می شود با اراده ات شدنی ...جیره بندی کنی ببنــدیشـان ، لحــظه های هنوز بکـــرت را صرف زیبــایی خودت بکنی ، صرف زیبــایی خودت که زنــــی باز گردی به متن ، سر بزنی ـ به خودت ـ که اسیر متن شده سر بگیری دوبـاره راهــت را ، پیــله ـ پیــله مرا به خود بتنـی ... بعد پیله کنی،که من بپرم ، از سرت ، از سرم،و بعد از آن هم چنان بی تفاوت و مغـرور ، پر بگیری به پر...، به پر زدنی *** ...گاهی از نیچــه زود برگردم ، بروم خـانه ، خـانه پیش زنـم با محـبت نوازشـش بکنــم ، مـن که دیوانه نیســـتم بزنــــم** \|+\| نوشته شده توسط رضا وعیدی در 86/04/21 \|


	ای زندگی .... می خواست با ادامه ی من زندگی کند با من برای تازه شدن زندگی کند حتی اگر نشد دل ما همصدای هم توی شناسنامه ی من زندگی کند دختر که بود خواست که در فیلم نامه ام او جای نقش اول زن زندگی کند با چادر سپید بیاید به خانه ام تا پوشش حریر کفن زندگی کند حس می گرفت مثل عروسی که رقص را می خواست دن ددن دددن زندگی کند اما نشد ، نشد که ببیند ، نمی شود یک روح مرده در دو بدن زندگی کند *** * * حالا تو نیستی و دلم سعی می کند هی سعی می کند مثلا زندگی کند * * * ای زندگی! اگر چه به کامش ...از این به بعد یک ساز عاشقانه بزن زندگی کند** ادامه مطلب \|+\| نوشته شده توسط رضا وعیدی در 86/01/19 \|


	اولمز آنام دئیر " اولمز " قیزیل گولون کوکونده اوره گینده بیتمز آت یئمز ایت یئمز آدامین اوره گینه گلیر گولوم آغلامالییام اوزومو بو اولوم قارقیشی اوخشاماییرام یاشامی بو سویوق شامی کوکسونده یم آنجاق ایندی گرک سیزم باتمیشام اوره یی نه . اولمز : نام بوته خاریست که در برخی کوهپایه های اذر بایجان میروید . از خصوصیات بارز این خار : در تمام فصول پابر جا بوده واز بین نمیرود - در نزدیکی هیچ گلی نمی روید ـ هیچ خاصیتی نداشته بطوری که هیچ حیوانی از ان تغزیه نمی کند ـ خاریست زهر دار که در صورت تماس با انسان فوق العاده درد ناک میباشد.... \|+\| نوشته شده توسط رضا وعیدی در 85/12/20 \|


	شاید که عشق ... شاید که عشق ... هر شعر عاشقانه ، غزل واره ای ست که... . در جستجوی دختر آواره ای ست که .... از کوچه های کودکی اش تا همین هنوز دنبال خواب ، در تن گهواره ای ست که .... بن بست ها دوباره به او راه بسته اند اما هنوز در طلب چاره ای ست که .... گم کرده است نیمه ی خود را و سالهاست هی فکر می کند که من .... آن پاره ای ست که ... این کیفر کدام گناه نکرده بود شاید که عشق ، عشق تو کفاره ای ست که ... * * * آتش فشان گرفته دلم ، شعر ، آی شعر سر باز کرده ، سر زده فواره اي ست كه .... بهمن ۸۵ ادامه مطلب \|+\| نوشته شده توسط رضا وعیدی در 85/11/28 \|


	سکوت *دیروز،عشق بوی خوش خنده در سکوت* *تلفیق آرزوی دو پوینده در سکوت* *حالا بریده اند که حرفی نمی زنند* *...از آن گذشته، حال ، و آینده در سکوت* *سر گیجه های ممتد ساعت درست ..:۹* *تکثیر ضجه های پراکنده در سکوت* *چندین کتاب در جلوی مرد روی میز..* *با آن دو بال خسته ی پرونده در سکوت* *تشکیل آخرین جلسه واپسین حضور* *تعیین سرنوشت سه بازنده در سکوت* *ابلاغ ... واقعی ـ همه حاضر به جز خدا* *قاضی .. خدا نبود فقط بنده در سکوت ..* *..دنبال ماده ای که بخندد به زندگی* *اما نبود جای کمی خنده در سکوت* *سر گیجه ها مکرر و ساعت ..:۱۲* *ساعت دوازده ، همه شرمنده در سکوت* ***** "باران " بدون مادر و بابا به خواب رفت قبر تو را بگو چه کسی کنده در سکوت** دی ۸۴ \|+\| نوشته شده توسط رضا وعیدی در 85/11/16 \|


	تولدي ديگر ايمان بياوريم به آغاز فصل سرد \|+\| نوشته شده توسط رضا وعیدی در 85/11/14 \|


	باهم اگرگرم واگر سردیم باهم اگر سبز واگر زردیم با هم همین اول بیا عهدی ببندیم اگر سود و ضرر کردیم با هم چگونه بگذرم از تو؟چگونه که ما همزاد یکدردیم باهم من از این راه می ترسم نترسم؟ بیا!از نیمه برگردیم باهم میان کینه ها از خود بپرسیم که آیا ما جوان مردیم باهم چنان با من شبیهی..نیست پیدا دو تن ..انگار یک فردیم باهم \|+\| نوشته شده توسط رضا وعیدی در 85/11/11 \|


	سن سيز من جهنمده یا اوچماقدا نئیم وار سن سیز گنیش اولدوقسادا جنت منه دیردار سن سیز توکولورقول قانادیم دنیا سیخینتی کوره سی یاندئریب یاخمادادئر کونلومو داغلار سن سیز یازیمین یوخ که سری قیشدیر آلیپ آغزینا.. آه دونیامیزقارـقیش الینده ا له نیر قار سن سیز قارا هورمک دی هورومجک کیمی توی توتماقیمیز یاسا باتساق یئری وارآغلاماقا یار سن سیز نه دیر اولمک؟ سنیلن ال اله سن سیز یاشاماق نفس آلساق بئله قالساق بیزه دیر عار سن سیز جومالار آه جومالار تورپاقا آی گون آنلار آنلاماق چوخ چتین اولموش یئنه ایلقار سن سیز مني بو سيس هاوادان چن يولاغيندان قورتار بوغولور هر نه واريم هر نه يوخوم وار سن سيز اوزومي آتديم اوزومدن كي دوزم يوخلوغونا نيلئيم كي دوزومه قالماييب اينجار سن سيز/. ۶/۱۱/۸۵غزل \|+\| نوشته شده توسط رضا وعیدی در 85/11/11 \|


	اوره گیم اوره گيم یاواش - یاواش داشیرام داشلانیر یارا اوره ییم دیلیم یئرینده دولانمیر گئدیب هارا اوره ییم سنین آدین گوزوم اوسته یازیلدی آغلاییرام کاغاذلارا ؛ آرازا ؛ آغلاییر قارا اوره ییم دنیز گوزونده بوغولدی تاپانمادیق ایزینی آداخلیسان چوبانا یا سویا ؟ سارا ؛ اوره ییم غزل - غزل اوره ییمدن قیزیل- قیزیل قان آخیر چکیل - چکیل دالا کونلوم ؛ چکیل دارا اوره ییم هوروک - هوروک سوزومی قاتمیشام قارا ساچینا آیاغلاریندان اوپوب یالوارا یارا اوره ییم . ( رضا- ۱۳۷۹ ) \|+\| نوشته شده توسط رضا وعیدی در 85/11/11 \|


	غربت آیینه غربت ِ آينه من و تو ناب ترين شعر و سروديم عزيز غربت ِ آينه را با تو ســـــروديم عـــزيـــز مثل يک سيب ، که با درد دو قسمت شده ايم لهجه ی تلخ همان کـوچ ِ وجــوديــم عــزيـــز عابر شهر غزل بوده و يکـــرنگـتـــــرين شاعر شعر دو چشمان تــو بوديم عــزیـــز ذهن ِ ما آبی يک عاطــفــه را می فـهـمـد زين جهت زخمی ِ اين جمع حسوديم عزيز رنگ چشـمـان ترا رود تماشا می کرد تا که جاری شود آنجا که نبوديم عزيز رضا - پائيز ۷۷ \|+\| نوشته شده توسط رضا وعیدی در 85/11/11 \|


	زیبای تلخ بغض مکتوب نخستين سلام دوستان عزيز اين وبلاگ با اصرار و پافشاری دوست عزيزم آراز خان کار خود را درآستانه هوايی پر از غزل شروع می کند . اميد آنکه دوستان عزيزم چون : آقای قدرتپور و حسين نژاد و جوادی و علی الخصوص استاد و.ايلقار در اين راه بارانی همراه اين جاده های خيس دوست داشتنی باشند . اولين غزل با نام و ياد استاد حسين منزوی ِ منزوی با تقديم به دوست عزيزم : فيروز جوادی زيبای تلخ ، گريه مبـهـوت آسمان آيا تو نيز می روی از باغ دستمان اين چهره شکسته چرا روی دست توست بد جور خـط خطـی شده ای شاعر زمـــان پيشانيت هــنــــــــوز چرا زرد می شود ؟ پس کو؟ کجاست؟ گونه سرخ تو بيکران اصلاْ بگو، بگو، تو که من نيستی تو ... نه ... هــــــــــمزاد آب و آينه ای عشق من بمان اين سـایـه کـيـسـت؟ کـيـسـت که تشيــيــع می شود بر روی شانه های زمـــيـــنــگـــــيــــــــر آسمان بايـد شکست آيـنـه ها را !! ،، دروغ بود انـسـان و جـشـن سبــز سـحـرگاه جـاودان \|+\| نوشته شده توسط رضا وعیدی در 85/11/11 \|